Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı Turgay Avcı, Almanya’nın Köln kentindeki temaslarına başladı.

Temaslarda bulunmak ve bazı milletvekilleriyle görüşmek üzere Almanya’ya giden Avcı, dün Köln’de Almanya’nın haber kanalı NTV televizyonunun dış haberler bülteni için mülakat verdi; RPR 1 radyosunun ve WEISS ajansının sorularını yanıtladı.

Mülakatlarda özellikle Kıbrıs sorunu başlığında soruları yanıtlayan Bakan Avcı, Kıbrıslı Rumların, Kıbrıslı Türkler ile hiç bir ortak noktada buluşmaya hazır olmadığını dile getirdi, bu durumun bugüne kadar yaşadıkları çeşitli süreçlerde rahatça görüldüğünü ifade etti.

Avcı, Avrupa Birliği’nin Rumlara baskı yapması ve Kıbrıslı Türkleri daha net anlaması gerektiği üzerinde durarak, bunun olmaması durumunda Kıbrıslı Rumların masaya oturmasının çok zor olacağını belirtti.

Bakan Avcı, Kıbrıs Türklerine uygulanan ve özellikle eğitim, sportif, kültürel başlıkları taşıyan izolasyonların insanlık dışı olduğuna dikkat çekerek, Kıbrıs Türkünün; Papadopulos’un insafını bir 40 yıl daha beklemek zorunda olmadığının altını çizdi.

Avcı, Kıbrıslı Rumların, Ada’nın tümü hakkında söz söylemeye hakkı olmadığını belirttiği konuşmasında, Ada’da bugün mevcut iki devletin, Rumların 1963’te ortaklık devletini yıkması nedeniyle var olduğunu hatırlattı.

Köln’deki temaslarını tamamlayan Bakan Avcı’nın Berlin’e geçerek burada  Alman Parlamentosu’ndan bazı milletvekilleri ve bazı yerel yöneticilerle bir araya geldi.

Cumhurbaşkanlığı Sözcüsü Hasan Erçakıca, dün düzenlediği basın brifinginde, Kıbrıs Rum tarafında, Birleşmiş Milletler kapsamlı çözüm planından (Anan Planı) bir “günah” gibi söz edilen seçim tartışmalarının, Kıbrıs sorunuyla ilgili pek çok konuya açıklık getirdiğini vurguladı.

“Kıbrıs Rum tarafı samimiyetsiz ve güvenilmezdir. Onların gizli bir ajandaları ve planları vardır. Bu Kıbrıs Rum tarafını 1 Mayıs 2004 tarihinden önce ‘tek yanlı olarak AB üyesi’ yapmaktı. Bugünkü planları ise ozmosistir” diyen Erçakıca’nın açıklaması şu şekildedir:

“Kıbrıs Rum tarafında yaşanan seçim tartışmaları Kıbrıs sorunu ile ilgili pek çok konuya açıklık getirmiştir.

Seçim kampanyası dahilinde yapılan konuşmalarda, Birleşmiş Milletler Kapsamlı Çözüm Planı’ndan bir “günah” gibi söz edilmektedir. Oysa bugünkü seçim tartışmalarında taraf olanların hepsi, referandumdan önceki süreçte Annan Planı’ndan olumlu şekilde söz etmekte ve hatta Türk tarafını bu plan temelinde çözüm bulunmasını istememekle suçlamakta idiler.

Kıbrıslı Rum lider Tasos Papadopulos, 2 Nisan 2003 tarihinde dönemin Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Sayın Rauf Denktaş’a gönderdiği mektupta benzer suçlamalar yapmakta ve Annan Planı’nın Kıbrıs’ın AB üyeliğinden sonra bile “tek çözüm zemini” olarak kalacağından söz etmekte idi.

Kıbrıslı Rum liderler, “tek çözüm zemini” olarak gördükleri Annan Planı’nın 24 Nisan 2004 referandumunda Kıbrıslı Rumlar tarafından reddedilmesini sağladıktan sonra bile bu planı görüşme ve çözüm zemini olarak kabul ettiklerini beyan etmişlerdi.

Şimdiki tartışmalar ışığında, Kıbrıs Rum tarafının davranışlarının güvenilirlikten ve samimiyetten uzak olduğunu, 1 Mayıs 2004 tarihinden önceki hareket planlarının Kıbrıs Rum tarafının tek yanlı olarak AB üyeliğini sağlamak olduğunu söyleyebiliriz.

Benzer şekilde, Kıbrıs Rum tarafının 24 Nisan 2004 referandumundan sonra ise Annan Planı’ndan görüşme ve çözüm zemini olarak söz ederek, “hayır” oyunun uluslararası alandaki etkilerini silmek için çalıştığını görmekteyiz.

Uluslararası camia, gerekli girişimleri yapmakta yetersiz kaldıkça, Kıbrıs Rum tarafı görüşme zeminini yok etmek için cesaretlenmiş ve nihayet bugün BM Genel Sekreteri’nin iyi niyet misyonu çerçevesinde yürütülen müzakerelerinde ortaya çıkan parametreleri ve çözüm müktesebatını reddetme noktasına gelmiştir. Bu süreç, Kıbrıs Rum tarafının tutumu bakımından öğretici olmalıdır.

Kıbrıs Rum tarafındaki bu tutum değişikliği, Kıbrıs sorununa kapsamlı çözüm bulma müzakerelerinin motive edilebilmesi için Kıbrıslı Türklere uygulanmakta olan izolasyonların kaldırılmasının gerekliliğini bir kez daha ortaya koymuştur.

Kıbrıs Rum tarafının bu gelişimi, hem Kıbrıs Türk kamuoyu, hem de uluslararası topluluk bakımından öğretici olmalıdır.”